
Przed pracą ciemno, po pracy jeszcze ciemniej, a do tego wiatr i plucha? Jest jedna, bardzo tania rzecz, którą możecie zrobić dla swojej głowy: iść na spacer. Mróz trzeszczy a zęby szczękają? Pora iść spacer. Ciągle pada i od tygodni nikt nie widział słońca? Pora iść na spacer. Albo odwrotnie, żar się leje z nieba i nie wyobrażacie sobie dnia bez klimatyzacji? Pora iść na spacer, choćby w nocy. Pora iść na spacer, żeby nie zwariować w pracy, w domu, z zakatarzonymi dziećmi. Pora iść na spacer, żeby pies nie zjadł z nudów laczków. Pora iść na spacer, by nie myśleć znów o tym, że trzeba ugotować obiad.
W przeciwieństwie do innych suplementów dobrostanu millenialsów, spacery nie kosztują, ale nie zawsze pamiętamy o tym, że pół godziny w parku albo w lesie ratuje nasze zdrowe zmysły i zasiedziane ciało. Podpowiadamy, co zrobić żeby spacerowanie weszło Wam w nawyk. Zachęcamy i do codziennych spacerów blisko domu, i do dalszych wypraw tam, gdzie natura wyciąga do nas rękę i przekonuje, że wszystko będzie dobrze. Znamy miejsca, w których nauczycie się spacerować zupełnie bez celu, a przy okazji dowiecie się nowych rzeczy o sobie i o przyrodzie. Chodźcie się przewietrzyć.

Tylko jak w pospiesznej codzienności odzyskać czas dla siebie? Wiemy, że doba nie jest z gumy, jednak zamiast wybuchnąć na widok kolejnego stosu naczyń na blacie, spróbujcie iść na spacer. Wystarczy 15 minut, z których nie musicie się przed nikim tłumaczyć (a zwłaszcza przed sobą). 15 minut w czasie przerwy na lunch. 15 minut przed poranną kawą. 15 minut w drodze z pracy. Spróbujcie się ze spacerami polubić. Oswoić. Niech wygodne buty zawsze czekają suche gdzieś przy drzwiach. Ciepła, przeciwdeszczowa kurtka na wieszaku. Wełniana czapka w szufladzie na te chłodniejsze pory roku. A telefon? Nie przyda się, niech zostanie w domu. Może za jakiś czas dacie się nawet skusić, żeby pojechać w któreś z naszych miejsc na cyfrowy detoks.

Kiedy już wyspacerujecie wszystkie skrawki zieleni w okolicy, otwórzcie mapy i poszukajcie najbliższego kawałka lasu. Zaplanujcie wycieczkę na słoneczne sobotnie przedpołudnie i spakujcie termos z herbatą albo wodę. Możecie zaprosić kogoś do udziału w spacerze, ale jeśli wolicie pobyć sami, też będzie dobrze. Wybierzcie się na najbliższy leśny parking i ruszcie przed siebie. Słuchajcie ptaków. Podglądajcie rośliny. Odkrywajcie tajemnice świata grzybów. Poznawajcie zimę w lesie. Zostańcie pasjonatami mchów i porostów. Powtarzajcie te wyprawy tak długo, aż poczujecie, że fajnie byłoby zamieszkać w lesie. Wtedy możecie poszukać takiego zakątka na naszej stronie. Wiecie, że spacery po lesie wzmacniają naszą odporność na choroby? Dzięki temu można mieć zdrowie i siły na jeszcze więcej wypadów!

Co dzieci najbardziej kochają w naturze? Po pierwsze patyki. Ostrzegamy: prędzej czy później będziecie musieli znaleźć miejsce w aucie lub garażu na całą kolekcję ulubionych kosturów, mieczy i czarodziejskich różdżek. A po drugie zwierzątka! Agroturystyka ze zwierzętami to zawsze dobry pomysł na dziki, rodzinny weekend. A Miła Dolina to takie miejsce na Mazurach, gdzie przyroda wchodzi nam do domu. Na miejscu jest farma danieli, kilka zarybionych stawów, pod drzwi przychodzą lisy. Deszcz meteorytów widać jak na dłoni i cała okolica tętni życiem zwierząt. Jeśli wpadniecie tu z dziećmi, mamy pomysł na eksperyment. Poproście dzieci, żeby liczyły cyknięcia świerszczy w ciągu 14 sekund. Potem dodajcie do tego 40. Wynik będzie odpowiadał temperaturze w stopniach Fahrenheita. Takie ciekawostki sprawiają, że z czasem dzieciaki same wychodzą z inicjatywą tematycznych spacerów.

Zima w Bieszczadach? Pewnie, kiedy już wygrzejecie się za wszystkie czasy przy kominku i posiedzicie przy długich, wiejskich śniadaniach z Pauliną i Przemkiem, wyjrzyjcie za okno. Jeśli płatki śniegu są maleńkie i przypominają piasek, zaparzcie sobie jeszcze jedną kawę albo zróbcie grzańca, bo na zewnątrz odmarzają tyłki. Gdy jednak płatki robią się coraz większe i wyglądają jak śnieżynki z przedszkolnych wycinanek, pora wdziewać buty, czapki i szaliki. Przed Wami do odkrycia zasypane ścieżki, na których dojrzycie tylko ślady sarny, oraz piękne, białe czapy na gałęziach drzew. Możecie też spróbować biegówek, to zawsze większa motywacja do spaceru na mrozie. A latem? Latem wędruje się tu bez końca, zaplanujcie długie bieszczadzkie wyprawy albo rodzinne przechadzki

W spacerowaniu nie ma sezonów wysokich i niskich, są za to sezony atrakcyjne przyrodniczo. A cykl natury działa tak, że każdy jest ciekawy. Przyjrzymy się choćby takim Kuwasom, które leżą między Podlasiem a Mazurami, w Biebrzańskim Parku Narodowym, na skraju Rezerwatu Czerwone Bagno. Tutaj każdy gość powinien wziąć wysokie buty i od samego świtu udać się w lasy, łazić po bagnach, brodzić w błotach, podziwiać bataliony, zaczepiać łosie i gapić się na pływające krowy. Te tereny nauczą Was uważnego obserwowania lokalnych mieszkańców, warto spakować lornetkę. A jeśli wybierzecie się z dziećmi, nie będzie to kolejny spacer wokół bloku, tylko niezapomniana, edukacyjna przygoda.

W biurze nie mogą już słuchać Waszych opowieści o dobroczynnych właściwościach spacerów i śmieją się z Waszych gorpcore'owych stylówek? Nie przejmujcie się tym, po prostu namówcie szefa na workation. Nie będzie trudno, jeśli wspomnicie coś o ekologii i projekcie grupowym, dorzućcie też parę słów na temat dobrostanu pracowników. Wybierzcie którąś z naszych idealnych miejscówek na workation, a potem zorganizujcie spacer z cyklu "już lepiej spacerować, niż pracować". I obserwujcie, jak łapią bakcyla. Za miesiąc przy biurowym ekspresie będziecie się wymieniać swoimi ulubionymi legalnymi miejscami na ognisko w lesie. Nie ma za co!
